Aglio olio met pecorino is spaghetti met knoflookolie en peperoncino, waarin geraspte pecorino romano met kookwater een romige saus vormt en verse munt de plaats van de peterselie inneemt. Je laat knoflook en munt op laag vuur in olijfolie trekken, maakt de spaghetti daarin af en roert de kaas er van het vuur af door. In 25 minuten staat het op tafel.
De klassieke aglio, olio e peperoncino is een pastagerecht met weinig ingrediƫnten: knoflook, olijfolie, rode peper en een handje peterselie. In deze versie komen er twee dingen bij uit de Romeinse keuken. Pecorino romano, de harde schapenkaas uit Lazio en Sardiniƫ, is hier geen strooikaas maar de saus zelf. En mentuccia, de wilde munt die in Rome ook bij de artisjokken gaat, vervangt de peterselie. Dat geeft een frisse smaak die je bij een pasta met knoflook niet verwacht.
De techniek ken je misschien van Cacio e pepe, het Romeinse recept met pecorino romano en zwarte peper: het zetmeelrijke kookwater bindt de geraspte kaas tot een glanzende crĆØme, zolang de pan van het vuur is. De knoflook bak je hier niet in dunne plakjes goudbruin. Je halveert de teentjes en laat ze op laag vuur in de olie trekken, zodat de knoflookolie geur krijgt zonder bitter te worden. Wij aten deze variant op World Pasta Day, 25 oktober, en vonden hem een verrassend fris alternatief voor de klassieke versie.
Wat heb je nodig voor aglio olio met pecorino?
Neem 400 gram spaghetti, liefst met brons getrokken: het ruwe oppervlak geeft meer zetmeel af en houdt de saus beter vast. Kies echte pecorino romano en rasp hem zo fijn mogelijk, anders smelt hij niet gelijkmatig. Parmezaanse kaas kan ook, maar die is minder zout en minder scherp en geeft een zoetere, nootachtige saus. Zout het kookwater dan iets meer.
Echte pecorino romano herken je aan het merkteken op de rand van de korst: de naam en een ruit met een gestileerde schapenkop. Een zwarte korst is geen bewijs, want die beschermlaag is niet verplicht. Op voorverpakte stukken zonder korst zie je het merkteken vaak niet, dus koop liever bij een kaasspecialist die de herkomst kan garanderen. Omdat de kaas hier de saus is, proef je het verschil meteen.
Verse mentuccia vind je in Nederland zelden. Gewone verse munt met vier blaadjes oregano of tijm komt dicht in de buurt: de munt geeft de frisheid, het tweede kruid de kruidige toon van de wilde munt. Peperoncino neem je gedroogd en verkruimeld, of een halve verse rode peper zonder zaadjes als je minder pit wilt. Een milde extra vergine olijfolie houdt de munt op de voorgrond.


Aglio olio met pecorino en munt
Beoordeel dit recept!
Heb je dit gemaakt? Laat weten hoe het smaakte en geef het sterren.
Benodigdheden in je keuken
- 1 grote pan voor 4 liter water
- 1 Ruime koekenpan van minstens 28 cm, om de spaghetti in om te scheppen
- 1 Fijne rasp voor de pecorino
- 1 Pastatang om de pasta over te scheppen en te mengen
Ingrediƫnten
Pasta
- 400 g spaghetti - met brons getrokken
- 4 l water
- 30 g grof zout - licht, de pecorino is al zout
Knoflookolie
- 80 ml extra vergine olijfolie - mild van smaak
- 2 teentjes knoflook - gehalveerd
- 1 stuk gedroogde peperoncino - verkruimeld, of een halve verse rode peper
- 1 bosje verse mentuccia of munt - ongeveer 15 g blaadjes, fijngehakt, in twee delen
- 4 blaadjes verse oregano of tijm - alleen als je gewone munt gebruikt
Saus
- 150 g pecorino romano - zo fijn mogelijk geraspt
- 200 ml kookwater van de pasta - apart gehouden voor het afgieten
Instructies
- Breng 4 liter water aan de kook in een grote pan en zout het met 30 gram grof zout. Zout bewust licht, want de pecorino brengt straks zelf veel zout mee. Rasp intussen de pecorino zo fijn mogelijk.4 l water, 30 g grof zout, 150 g pecorino romano
- Hak de munt fijn en verdeel hem in twee hoopjes. Hak bij gewone munt de oregano of tijm erdoor, dan komt de smaak dicht bij de wilde mentuccia uit Rome.1 bosje verse mentuccia of munt, 4 blaadjes verse oregano of tijm
- Kook de spaghetti tot een minuut voor al dente, volgens de verpakking meestal acht tot tien minuten. De pasta gaart straks nog twee minuten verder in de pan met de knoflookolie.400 g spaghetti
- Verwarm intussen de olijfolie in een ruime koekenpan op laag vuur met de knoflook, de peperoncino en de helft van de munt. Laat de knoflook in vijf minuten goudgeel worden, niet bruin, anders wordt de olie bitter.80 ml extra vergine olijfolie, 2 teentjes knoflook, 1 stuk gedroogde peperoncino, 1 bosje verse mentuccia of munt
- Zet het vuur uit en giet een pollepel kookwater, ongeveer 100 ml, bij de olie. Met het vuur uit spat de hete olie niet. Vis de knoflook eruit als je hem niet op je bord wilt.200 ml kookwater van de pasta
- Zet het vuur weer middelhoog. Schep de spaghetti met een tang uit het water in de koekenpan en schep hem twee minuten om tot hij het meeste vocht en de knoflookolie heeft opgenomen.400 g spaghetti
- Zet het vuur uit. Strooi de pecorino en de rest van de munt erover, schud de pan en roer stevig met de tang tot een glanzende crĆØme. Is de saus te dik, roer er dan een scheutje kookwater door.150 g pecorino romano, 1 bosje verse mentuccia of munt, 200 ml kookwater van de pasta
- Verdeel de spaghetti direct over vier warme borden en draai hem met de tang tot een nestje. Eet meteen, want na tien minuten wordt de kaassaus stijf en verliest hij zijn glans.
Notities
Voedingswaarde
Waar komt aglio olio met pecorino vandaan?
Spaghetti aglio, olio e peperoncino hoort bij Napels en de rest van Zuid-Italiƫ, als pasta van de cucina povera: wat er altijd in huis was, plus een pan water. In heel Italiƫ is het ook de pasta van de spaghettata di mezzanotte, de spaghetti die je na middernacht nog even kookt.
Deze aglio olio met pecorino brengt het gerecht naar Lazio. Pecorino romano is de kaas van de Romeinse keuken, van cacio e pepe, gricia en amatriciana. Mentuccia groeit in het wild op de heuvels rond Rome. Meestal gaat het om nepitella, Calamintha nepeta, een kruid dat tegelijk naar munt en oregano ruikt. Daarom werkt munt met een paar blaadjes oregano als vervanger.
Munt pluk je in Nederland buiten van mei tot en met oktober, knoflook en rode peper oogst je in de nazomer. Met munt uit de tuin is deze pasta het lekkerst.

Zo krijg je een romige saus van pecorino
De saus van aglio olio met pecorino bestaat uit knoflookolie, zetmeelrijk kookwater en geraspte kaas, die je in de pan samenbrengt. Gaat het mis, dan krijg je draden kaas in een plas olie. Dat gebeurt bijna altijd doordat de pan te heet is.

- Laat de knoflook op laag vuur trekken tot hij goudgeel is, niet bruin. Bruine knoflook maakt de olie bitter, en dat proef je door de kaas heen.
- Giet een pollepel kookwater in de olie met het vuur uit. Hete olie spat anders, en het water vormt meteen de basis voor de saus.
- Haal de spaghetti een minuut voor al dente uit het water. Hij gaart in de pan verder en neemt dan de knoflookolie op.
- Zet het vuur uit voordat de pecorino erbij gaat. Boven ongeveer 65 graden trekken de eiwitten in de kaas samen en klontert hij.
- Schud de pan en roer stevig met een tang. Door de beweging mengen olie, water en kaas tot één glanzende crème.
Tip van Remco: Roer de geraspte pecorino in een kom met twee eetlepels lauw kookwater tot een dikke crĆØme, voordat je de spaghetti uit het water haalt. Die kaascrĆØme gaat gelijkmatiger door de pasta dan losse kaas en klontert minder snel.
Varianten en allergenen
Pecorino romano wordt gemaakt met stremsel van lam. Wil je het gerecht vegetarisch, neem dan een harde schapenkaas met microbieel stremsel. Melkvrij is het niet, maar door de lange rijping bevat pecorino romano vrijwel geen lactose.
Klassieke aglio olio met peterselie
Laat de pecorino weg en vervang de munt door een flinke hand fijngehakte peterselie, dan heb je de klassieke aglio e olio uit het zuiden. Die staat bij ons als Spaghetti met olijfolie, knoflook, Spaanse peper en peterselie. Zonder kaas is hij ook veganistisch.
Aglio olio met pecorino en garnalen
Bak 300 gram gepelde garnalen twee minuten in de knoflookolie en schep ze eruit voordat het kookwater erbij gaat. Ze gaan terug in de pan als de kaas erdoor is. Gebruik dan 100 gram pecorino, anders verdwijnt de zoete smaak van de garnalen.
Glutenvrije aglio olio met pecorino
Neem glutenvrije spaghetti van mais en rijst. Die geeft minder zetmeel af, dus de saus bindt minder goed. Roer een halve theelepel maizena door de pollepel kookwater voordat die in de olie gaat.

Welke wijn past erbij?
Bij knoflook, peperoncino en zoute kaas past een frisse witte wijn zonder hout. Een Malvasia Puntinata uit Lazio heeft genoeg zuur voor de pecorino en een kruidige geur die aansluit bij de munt. Schenk hem op 10 graden. Wil je iets anders, neem dan een Verdicchio dei Castelli di Jesi uit de Marche, met zijn licht bittere afdronk van amandel.
Menusuggestie
Begin met SupplƬ, de Romeinse rijstkroketten met tomaat en mozzarella, 3 uur en 25 minuten, die je grotendeels van tevoren maakt.
Daarna volgt de aglio olio met pecorino, 25 minuten, die je pas kookt als iedereen aan tafel zit.
Als hoofdgerecht komt Kip alla romana met paprika op tafel, 1 uur en 15 minuten, die al stooft terwijl jij de pasta maakt.
Veelgestelde vragen
Bij aglio olio met pecorino is spaghetti de standaard, maar elke lange, dunne pasta werkt: spaghettoni, linguine of tonnarelli. Kies pasta die met brons is getrokken, want het ruwe oppervlak geeft meer zetmeel af aan het kookwater en houdt de kaascrĆØme vast. Korte pasta zoals penne kan ook, alleen blijft de saus dan minder goed aan elke hap hangen.
Bijna altijd omdat de pan nog op het vuur staat of te heet is. Boven ongeveer 65 graden trekt de kaas samen tot draden en scheidt het vet zich af. Te weinig kookwater geeft hetzelfde resultaat, want de kaas heeft dan geen vocht om in op te lossen. Zet het vuur uit, voeg een scheutje lauw kookwater toe en roer stevig.
Liever niet. De kaascrĆØme wordt na tien minuten stijf en bij opwarmen schiet hij uit elkaar in draden en olie. Heb je toch over, bewaar het dan afgedekt hoogstens een dag in de koelkast en warm het op laag vuur op in een pan met een paar eetlepels water. Invriezen werkt niet: de munt wordt zwart en de saus korrelig.
Rasp vlak voor het opdienen wat schil van een onbespoten citroen over de borden. Het zuur van de schil haalt de munt naar voren en maakt de kaassaus lichter. Wil je Italiaanse gerechten proeven aan een gedekte tafel, kom dan eten bij een Winterdiner in de kerk van Hensbroek of in de zomer bij een TuinDiner in Heiloo.




