Op zoek naar heerlijke Italiaanse recepten? Hier vind je alles wat je nodig hebt, van klassieke pastagerechten tot moderne creaties. Of je nu een beginner bent of een ervaren kok, je vindt hier zeker iets dat je zal verrassen.
Twaalf plakjes kalfsvlees, drie ingrediënten erin gerold, en een crème van tomaten die drie kwartier roosterden tot hun suikers concentreerden. Geen broodkruim, geen zoetzure vulling: aubergine, provola en munt, snel dichtgeschroeid en afgeblust met witte wijn, drie stuks per bord. Involtini zoals Zuid-Italië ze bedoelde, zomers genoeg voor de tuin.
Een goede carpaccio heeft geen kaas, geen rucola en geen truffelolie nodig. Deze versie leunt op ansjovis, citroen en wilde venkel: drie ingrediënten die samen een saus vormen die zilter en frisser smaakt dan je zou verwachten. Binnen vijftien minuten op tafel, zonder dat je één pan aanraakt.
De meloensalade van mijn oma Nedda uit Verona had geen vuur nodig en geen haast. Zoete meloen, zilte bresaola, romige burrata die je openbreekt op het bord. Drie ingrediënten, één kwartier, en toch krijgen de meeste mensen het niet goed. De fout zit altijd op dezelfde plek.
De beste citroenpasta bevat geen room. Wie room toevoegt om hem romig te krijgen, verbergt dat de emulsie niet gelukt is. Met genoeg zetmeelwater en de juiste temperatuur heb je geen druppel room nodig.
16 mei Is Giusti Day, dit is geen gewone dag. Niet als je van Italiaanse balsamico houdt. 421 jaar lang dezelfde familie, één balsamico. Vandaag eer ik ze met een risotto met Rode Ui en Giusti Balsamico.
Wat gebeurt er als je een Romeinse pastaklassieker uit Amatrice dwingt om risotto te worden, gemaakt met Carnaroli uit Piemonte? Niet wat je verwacht. Beter dan je dacht.
Penne alla vodka zonder tomaat is geen ketterij, het is hoe het oorspronkelijk werd gemaakt. De Amerikaanse versie met tomatensaus die je in elke trattoria in Manhattan vindt? Die kwam later. Veel later.
Drie jaar lang dacht ik dat een goede burger om Amerikaans rundvlees draaide, tot een Italiaanse foodtruck me liet zien dat kalfsgehakt met speck en raapstelen alles wat ik wist op zijn kop zette. De korst, de smelt, de bittere tegenpool. Dit is geen burger meer.
Iedereen kent de cordon bleu. Bijna niemand kent zijn oudere, betere Italiaanse oom uit de Alpen, die met fontina DOP en geklaarde boter werkt en in tien minuten op tafel staat. Tijd om de Cotoletta alla Valdostana uit de schaduw te halen.
Voor één keer is bevroren beter dan vers. Dit is het enige Italiaanse recept waarbij Italiaanse oma's ongelijk hebben. Bevroren gnocchi maken deze ovenschotel, verse gnocchi vernietigen hem.