
Granita al limone: Siciliaanse granita met citroen
Granita al limone is het Siciliaanse citroenijs met fijne korrels: een koude siroop met vers citroensap, die je in de vriezer elk half uur losschraapt met een vork.

Een Italiaanse maaltijd sluit je af met iets zoets. Hier vind je onze recepten voor Italiaanse nagerechten: klassiekers als tiramisu, panna cotta, zabaglione en cannoli siciliani, maar ook semifreddo, zuppa inglese en graffe napoletane. Van luchtig en fris tot rijk en romig: bij elk diner een passend dessert.

Granita al limone is het Siciliaanse citroenijs met fijne korrels: een koude siroop met vers citroensap, die je in de vriezer elk half uur losschraapt met een vork.

Sfogliatelle uit Napels: schelpjes van flinterdun deeg met reuzel, gevuld met ricotta, griesmeel en gekonfijte sinaasappel. Het recept voor de riccia met de deegrolmachine, in twee dagen.

Een bloemloze taart van gemalen amandelen, pure chocolade, boter en eieren uit Capri. Het geklopte eiwit laat hem rijzen, het hart blijft vochtig en hij is vanzelf glutenvrij.

De klassieke panna cotta uit Piemonte: gekookte room met suiker en vanille, met net genoeg gelatine dat hij trilt en toch uit de vorm komt, en naar keuze een laagje karamel.

Het klassieke tiramisu recept uit Treviso: lange vingers kort gedoopt in lauwe espresso, een crème van eidooiers, suiker en mascarpone, cacao erover en een nacht in de koelkast. Voor vier personen.

Affogato is het kortste dessert van Italië: twee bollen fior di latte-ijs in een koud glas en aan tafel een hete espresso eroverheen. Het ijs maak je zelf van melk, room en suiker, zonder ijsmachine.

Roccocò uit Napels: harde ringen van bloem, suiker, hele amandelen met vel, sinaasappelschil en pisto, gerezen met hertshoornzout en bestreken met eidooier. Twintig minuten voor zacht, langer voor hard.

Mostaccioli uit Napels: ruitvormige koekjes van bloem, cacao, gehakte amandelen, sinaasappelschil en pisto, gerezen met hertshoornzout en gedoopt in een glazuur van pure chocolade.

Pizzelle uit de Abruzzen: dunne wafelkoekjes van eieren, suiker, olijfolie, citroenschil en anijs, per stuk gebakken in een heet ijzer met een bloempatroon en knapperig zodra ze afkoelen.

Krumiri uit Casale Monferrato in Piemonte: zanderige boterkoekjes met gesmolten boter, eidooiers en vanille, gespoten met een sterspuitmond en gebogen tot de snor van een koning.

Brutti ma buoni uit Piemonte en Lombardije: ruwe hazelnootkoekjes van eiwit, suiker en geroosterde hazelnoten, zonder bloem of boter. Het mengsel gaat eerst op het vuur en daarna 30 minuten in de oven.

Canestrelli uit Ligurië: boterkoekjes in bloemvorm met een gat in het midden, gemaakt met gekookte en gezeefde eidooier, citroenschil en aardappelzetmeel, en bestoven met poedersuiker.