Overzicht van onze laatste nieuws over het TuinDiner, onze heerlijke recepten en onze culinaire reizen!
Voor één keer is bevroren beter dan vers. Dit is het enige Italiaanse recept waarbij Italiaanse oma's ongelijk hebben. Bevroren gnocchi maken deze ovenschotel, verse gnocchi vernietigen hem.
Er is geen gerecht dat Milaan zo precies op een bord samenvat als de cotoletta alla milanese. Een dikke kalfskotelet…
De meeste Nederlandse thuiskoks combineren risotto met óf kaas óf citrus, nooit samen met vet varkensvlees. Dat is een gemiste kans. In Zuid-Italië weet iedere nonna dat citroen juist nódig is om een vette worst eetbaar te houden in een primo.
De geheime stap die arrabbiata met salsiccia transformeert van "lekkere pasta" naar "onthoudbaar bord" kost 30 seconden en één ingrediënt dat je al in huis hebt. Een scheutje witte wijn, op het juiste moment. Zonder dat deglaceren mis je de helft van de smaak die vastzit aan de bodem van je pan.
Wist je dat er één wijn is die de Italianen 'de koning' noemen? Geen Chianti. Geen Barolo. Het is Amarone. En zaterdag koken we er risotto mee. De hele dag.
Pecorino Romano komt niet uit Rome. 95% wordt op Sardinië gemaakt, omdat Rome in de 19e eeuw kaasproductie binnen de stadsmuren verbood. De kaasmakers pakten hun spullen en vertrokken. De naam bleef.
De meeste Nederlanders gebruiken passata alsof het tomatenpuree is. Fles open, pan in, klaar. In Italië zou je daar een keukendoek naar je hoofd krijgen. Passata is geen saus. Het is een ingrediënt. En dat verschil bepaalt of je pasta smaakt naar een doordeweeks blik of naar een zondagmiddag in Napels.
Guanciale is het snelst groeiende Italiaanse Ingrediënt in Nederland. Albert Heijn verkoopt het inmiddels in blokjes. Maar wat ís het precies, waarom is het zo anders dan pancetta, en hoe gebruik je het zonder het te verpesten?
Italië eet 23 kilo pasta per persoon per jaar. Nederland? Vier kilo. We hebben een probleem.
Eén euro tien. Staand aan de bar, twee slokken, dertig seconden. Zo drinken ze koffie in Italië. Op 17 april vieren ze dat met Espresso Italiano Day, en eerlijk? Het wordt tijd dat wij in Nederland ook eens leren hoe het hoort.
Stracciatella hoort niet in de pan. Niet door de pasta. Niet warm gemaakt. Je legt het koud op een heet bord en laat het de rest zelf doen. Elke Italiaanse kok die het door de saus roert, maakt dezelfde fout. En ik was er jarenlang een van.
Het verschil tussen een gewone carbonara en een onvergetelijke zit hem niet in de eiersaus of de guanciale. Het zit hem in 30 seconden wachttijd na het uitbakken van de artisjokken, precies het moment waarop de witte wijn de gekarameliseerde suikers in de artisjok loslaat. Dat ene moment geeft de saus een diepte die je met geen enkel ander ingrediënt bereikt.