De recepten van het Winterdiner 2026

De laatste gasten zijn naar huis. De kaarsen zijn gedoofd. De kerk van Hensbroek is stil.

Twaalf avonden lang zaten er elke keer tafels vol mensen in die voormalige kerk. Mensen die binnenkwamen als vreemden en weggingen als vrienden, een beetje voller, een beetje warmer. Dat is wat zo’n avond doet met je.

En nu komt het beste gedeelte. De gerechten die wij maanden hebben bedacht, getest, bijgesteld en uiteindelijk op tafel hebben gezet? Die zijn nu van jou.

Hieronder vind je de recepten van ons menu 2026.

Tortelloni met Coquilles en Gamba’s op Burratacrème

Op het eerste gezicht lijkt dit een eenvoudig pastagerecht. Vier ingrediënten op het bord, weinig saus, geen poespas. Maar wie goed kijkt, ziet een gerecht dat precies weet wat het wil: stevige tortelloni met coquilles en gamba's op een laag romige burratacrème, afgewerkt met groene basilicumolie en knapperige zeekraal. Strak, precies en vol smaak.

De burratacrème is de stap die dit recept tilt van "lekker" naar "onthoudbaar". Door de burrata zonder het water te blenden met een scheutje olijfolie en een snufje zout, ontstaat een dikke, zijdige massa die niets wegheeft van wat je normaal op een bordje burrata verwacht. Ze smeert, ze vangt de warmte van de pasta op en ze trekt de basilicumolie deels in zich op. Het is een techniek die je daarna nooit meer vergeet.

De zeekraal is het zout dat je niet uit een pot haalt. Deze kustplant groeit langs de Nederlandse en Zeeuwse kust en heeft van nature een ziltigheid die aansluit bij de zeevruchten in de vulling. Kort gewokd met olijfolie en een druppel citroen behoudt ze haar bite. Op het bord zorgt ze voor een groen accent en een textuurcontrast dat het geheel levend houdt.

Basilicumolie is geen garnering. Ze is de smaakverbinder die de Italiaanse identiteit van dit gerecht verankert. Vier dessertlepels over vier borden, in een dunne lijn. Meer heb je niet nodig.

Dit is een gerecht voor wie indruk wil maken zonder de hele middag in de keuken te staan. De bereiding duurt twintig minuten, maar het bord ziet eruit alsof er uren aan zijn besteed. Dat is precies de magie van goede Italiaanse recepten: weinig ingrediënten, maximale aanwezigheid. Vergelijkbaar in opzet met onze Spaghetti met Romige Burrata en Ansjovis, maar lichter en zomers van toon.

Bekijk recept

Fusilloni met Aardappelcrème, Taleggio Fonduta en Krokant Guanciale

Fusilloni met aardappelcrème en Taleggio fonduta is een van die pastagerechten waarbij de ingrediënten op het eerste gezicht weinig indruk maken, maar de combinatie je verrast. Pasta en aardappelen samen: in Nederland klinkt dat dubbel, in Noord-Italië is het een vertrouwde volksgerecht met wortels in de armere bergkeukens van Campania en de Apennijnen. Niet omdat er niets anders was, maar omdat deze combinatie werkt.

De basis van dit gerecht is een zelfgemaakte aardappelcrème, langzaam gestoofd met witte ui in groentebouillon en daarna gepureerd tot een gladde massa. Door het kookwater van de pasta toe te voegen tijdens het samenbrengen, bindt alles vanzelf. Geen slagen, geen extra vet, geen trucjes. Dit is Italiaans koken op zijn meest eerlijk.

De Taleggio fonduta tilt het gerecht naar een ander niveau. Taleggio is een gewassen-korstkaas uit de Bergamasco-streek in Lombardije, met een uitgesproken, aards aroma en een romige smaak die sterker is dan hij eruitziet. Gesmolten in een scheutje melk en gepureerd tot een fonduta, wordt hij royaal over de pasta gegoten op het moment van serveren. Warm, direct, zonder omwegen.

Het krokante guanciale zorgt voor de tegenhanger. Dit gedroogde varkenswangspek bakt langzaam krokant in zijn eigen vet, en dat vet gaat vervolgens door de aardappelcrème. Zo is het gerecht in zichzelf gesloten: niets gaat verloren, alles draagt bij.

Voor wie dit gerecht voor het eerst maakt: het vraagt geduld bij de crème en precisie bij de fonduta. Maar de stappen zijn helder en het resultaat spreekt voor zichzelf. Verfrissend anders dan de standaard pastarecepten die je kent, maar nooit ver van waar de Italiaanse keuken het beste in is: eerlijke ingrediënten, goed behandeld.

Bekijk recept

Stoofvlees in Stout Bier met Drie Soorten Peper

Stoofvlees in stout bier met drie soorten peper is het gerecht dat je opzet als de dag grijs is en de avond lang. Geen haast, geen gedoe, gewoon een goede stoofpan, eerlijke ingrediënten en de tijd om het zijn werk te laten doen.

De basis is een klassieke soffritto, de aromatische groentebasis die in de Italiaanse keuken bij elk zichzelf respecterend stoofgerecht begint. Ui, wortel en bleekselderij worden zachtjes aangebakken in een combinatie van boter en extra vergine olijfolie, waarna het rundvlees rondom mooi kleur krijgt. Dan komt het stout bier erbij, een donker, geroosterd bier met tonen van mout en een lichte bitterheid die de stoofvloeistof karakter en diepte geeft.

Wat dit recept echt onderscheidt, zijn de drie soorten peper. Zwarte peperkorrels geven hitte en aardse scherpte. Groene peperkorrels in pekel brengen een frissere, bijna citrusachtige toon. Roze peperkorrels, eigenlijk bessen van de peperboom, voegen een zachte, bloemige warmte toe die alles bindt. Samen bouwen ze een smaaklaag op die zich pas volledig onthult na zestig minuten sudderen op laag vuur.

Het resultaat is een saus met body en een vlees dat zonder weerstand uit elkaar valt. Geen opsmuk nodig. Dit gerecht vraagt om een bord romige polenta, stevige aardappelpuree of een dikke snee brood om de saus op te nemen.

Bij TuinDiner maken we dit gerecht het liefst een dag van tevoren. Stoofvlees dat een nacht heeft gerust, smaakt ronder, voller en meer zichzelf. Plan dat in, je gasten zullen het merken.

Een authentiek Italiaans recept hoeft niet ingewikkeld te zijn. Dit is het bewijs.

Bekijk recept

Tiramisù met Gestoofde Appel en Obstler

Een klassiek Italiaans dessert dat zichzelf opnieuw uitvindt, zo kun je deze tiramisù het best omschrijven. Waar de originele versie uit Treviso drijft op sterke espresso en marsala, vindt deze herfst-winterversie zijn kracht in iets anders: zachte gestoofde appel, een vleugje speculaaskruiden en de elegante, fruitige warmte van Obstler, een brandewijn uit de Alpenregio's die in de Nederlandse keuken te weinig wordt gebruikt.

De mascarponecrème blijft klassiek van opbouw, luchtig door de geslagen eiwitten en rijk door de volle mascarpone. Maar de laag gestoofde Elstar of Goudreinet eronder geeft het gerecht een seizoensgebonden diepte die je bij een traditionele tiramisù niet vindt. De appels worden langzaam gestoofd met kaneel, citroenrasp en speculaaskruiden, en op het laatste moment losjes gearomatiseerd met Obstler. Het resultaat is een vulling die zacht is, maar niet papperig, en die warmte uitstraalt zonder te zwaar te worden.

De lange vingers worden gedrenkt in warme appelsap in plaats van koffie. Dat klinkt misschien vreemd als je gewend bent aan de bittere tegenpool van een klassieke tiramisù, maar het werkt. De lichte zuurheid van het appelsap brengt balans, en gecombineerd met de crunchlaag van geroosterde noten en verkruimeld speculaasje krijgt elk hapje een textuurspel dat je bij dit soort desserts zelden ervaart.

Dit is een dessert voor koude avonden en goede gezelschap. Het vraagt voorbereiding, maar geen aandacht op het moment zelf: een nacht in de koelkast doet het werk. De dag van je diner haal je het tevoorschijn, strooi je cacaopoeder over de bovenkant en zet je het op tafel. Meer hoeft het niet te zijn.

Bekijk recept

Het menu als geheel

Terugkijkend op de twaalf avonden in Hensbroek zien we een menu dat klopte van voor naar achter. We begonnen licht en elegant, bouwden op naar comfort en diepte, en eindigden met iets vertrouwds dat toch verraste.

Dat is het doel, elke keer weer. Niet zo veel mogelijk indruk maken, maar een avond bouwen die aanvoelt als één geheel. Gasten die na afloop zeggen dat ze niet goed weten welk gerecht hun favoriet was, die vertellen ons eigenlijk dat het geheel klopte.

En dat klopte dit jaar. Echt.

Wil je de recepten bewaren?

Alle recepten van de Winterdiners 2026 vind je terug op onze receptenpagina. Ze worden zo snel mogelijk toegevoegd, stap voor stap, met alle geheimen die we normaal alleen op de avond zelf delen.

Wil je als eerste op de hoogte zijn als de recepten online staan? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en je mist niets.

En de Winterdiners 2027? Die komen er, zeker weten. Eerst genieten van de zomer, daarna alles uitdenken wat de volgende editie gaat worden. Tot dan.