De meeste pastasauzen zijn inwisselbaar. Deze niet. Taleggio is een kaas die mensen ofwel meteen begrijpen, ofwel een tweede kans moeten geven. Wie hem eenmaal gesmolten over verse pasta heeft gegeten, grijpt nooit meer naar een blok geraspte Goudse.
Het geheime ingrediënt in dit herfstdessert ken je waarschijnlijk niet. Obstler: een fruitige brandewijn uit de Alpen die in de Nederlandse keuken vrijwel onbekend is, maar in één lepel begrijpelijk maakt waarom gestoofde appel en mascarpone voor elkaar gemaakt zijn.
Het geheim zit niet in wat je toevoegt, maar in wanneer je stopt. De pastinaak moet bijna droog stoven voor de room erbij gaat. Sla die stap over en je hebt soep. Doe het goed en je hebt een amuse die de toon zet voor de hele avond.
Polenta staat bekend als het simpelste gerecht van de Italiaanse bergkeuken. Maar de versie die koks in de Valle d'Aosta thuis maken, heeft één ingrediënt dat de meeste recepten weglaten, en dat maakt precies het verschil tussen gewone polenta en iets wat je niet meer vergeet.
Gevulde pasta heeft geen saus nodig. Nooit gehad ook. Wat hij wél nodig heeft, is een witte crème onder hem die al het werk doet. Italiaanse chefs weten dit al jaren. Tijd dat de rest het ook weet.
Tortelloni op burratacrème. Fusilloni met taleggio fonduta. Stoofvlees in stout. En een tiramisù met een twist.
Het menu van Hensbroek 2026. Nu ook thuis.
Wat gebeurt er als je drie soorten peper in één stoofgerecht combineert? Zwart, groen en roze, elk met een eigen karakter, een eigen timing, een eigen rol. Het antwoord staat in de pan na zes uur sudderen.